Artykuł omawia materiały, konstrukcję i usytuowanie wylotów kominowych na dachu. Budownictwo mieszkaniowe wymaga zwykle trzech rodzajów przewodów do wentylacji budynków i odprowadzania spalin.

W przypadku pieców kuchen­nych i ogrzewczych na paliwo stałe stosuje się specjalne przewody dymowe. Spaliny z opalania olejem lub gazem odprowadza się od­dzielnymi przewodami spalinowymi. Do wyprowadzenia nad dach powietrza wentylującego pomieszczenia stosuje się niezależne, specjalne przewody wentylacyjne.

Do budowy każdego z wymienionych ro­dzajów przewodów, usytuowanych na ogół w ścianach budynku, a następnie łączących się w jeden trzon kominowy, sto­suje się odpowiednie pustaki lub przewo­dy ze stali nierdzewnej.

Budowa przewodów kominowych

Przewody dymowe i spalinowe wykonu­je się ze specjalnych pustaków ceramicznych albo z ceramicznej cegły pełnej, kla­sy nie niższej niż 15. Przewodów tych nie należy wykonywać z cegły drążonej lub z ceramicznych pustaków ściennych. Spaliny zawierają między innymi pary kwasu siarkowego i azotowego, agre­sywnie działające na ścianki, które mu-szą być wobec tego odporne na niszczącą je korozję.

Coraz częściej stosowane obecnie do ogrzewania gaz lub olej opałowy zawiera­ją znacznie większe ilości pewnych sub­stancji, takich jak np. tlenki azotu, niż pa­liwo stałe, a ponadto mają niższą tempera­turę spalania, co powoduje z kolei szybsze nawilżanie ścianek przewodów spalino­wych skondensowanymi parami żrących kwasów. Dlatego szczególnie przy zmia­nie ogrzewania z paliwa stałego na płynne lub gazowe należy instalować wkłady ko­minowe ze stali kwasoodpornej. Do budowy kominowych przewodów wentylacyjnych, w których transportowane powietrze nie zawiera agresywnych związków chemicznych, stosuje się spe­cjalne ceramiczne lub silikatowe pustaki wentylacyjne.

Wszystkie przewody w kominie – w szczególności dymowe i spalinowe – muszą być wykonane szczelnie. Spoiny trzeba dokładnie wypełniać zaprawą, a spaliny nie mogą przedostawać się ani do wewnątrz pomieszczeń, ani z jednego przewodu do drugiego. Grubość przegród między kanałami nie powinna być mniejsza niż pół cegły; minimalna dopuszczalna grubość ścianek zewnętrznych wynosi również pół cegły, jeśli sąsiednie pomieszczenie jest ogrzewane, lub grubość całej cegły, gdy kanał zlokalizowany został w ścianie szczytowej, względnie ścianie nie ogrzewanej. Przewody dymowe i spalinowe z pustaków ceramicznych do przewo­dów dymowych powinny być obmuro­wane cegłą pełną na grubość co najmniej pół cegły.

Wielkość przekrojów poszczególnych przewodów w kominie zależy od pełnionych funkcji i powinna być stała na całej wysokości, łącznie z przejściami przez stropy i wieńce, zgodnie z dokumentacją projektową budynku. W dolnej części przewód powinien zostać wyposażony w zamykane otwory wyczystkowe. Ścianki zewnętrzne i przegrody między-kanałowe muszą być wystarczająco od­porne na uderzenie kuli kominiarskiej. Przewody w kominie prowadzi się piono­wo. Dopuszcza się odchylenie od pionu o kąt 30°, a w uzasadnionych przypadkach o kąt większy. Wymaga to jednak uzgodnienia z władzami wydającymi po­zwolenie na budowę.

Pustaki do budowy przewodów kominowych

Wymagania i parametry techniczne do­tyczące ceramicznych pustaków do przewodów dymowych i spalinowych określa Polska Norma PN-F3-12007 : 1997. Rozróżnia się pustaki odmiany 1 bez bocznego otworu wlotowego i od­miany 2 (z bocznym otworem wloto­wym). Wymiary podstawy pustaka 1 i 2 wynoszą 188 lub 200 mm, jego wyso­kość h wynosi od 220 do 500 mm, śred­nica otworu wentylacyjnego D 150 lub 150 mm, a średnica otworu przyłącze­niowego 110 mm.

W przypadku agresywnych spalin lub na­sycenia wydalanego z pomieszczeń po­wietrza specjalnymi szkodliwymi związ­kami chemicznymi można stosować przewody wyjątkowo odporne na działa­nie takich zanieczyszczeń, jak kwasy, łu­gi, sole itp. Są to ceramiczne przewody kamionkowe.

Ceramiczne pustaki wentylacyjne określa Polska Norma PN-B-12006 : 1997. Są one produkowane w pięciu typach (A-E) w zależności od kształtu przekroju po­przecznego i wielkości otworu wentyla­cyjnego oraz w dwóch odmianach: 1 -bez otworu bocznego i 2 - z otworem bocznym.

Do wentylacji pomieszczeń stosuje się również silikatowe pustaki wentylacyjne, dla których wymagania techniczne okre­śla Polska Norma PN-B-12054. Produ­kowane są one w dwóch typach: typ A -z otworem okrągłym i typ H - z otworem kwadratowym. Produkuje się również pustaki wentylacyjne PSW i pustaki wen­tylacyjne uzupełniające PSU.