Ogród na dachu, ekologia, izolacja, uszczelnianie DACHY.org

Strona główna » Artykuły

PREZENTACJE

Dachy zielone

Ogród na dachu

Środki antykorzenne
Konieczne jest przedsięwzięcie środków przeciwko przerastaniu korzeni, bowiem korzenie roślin są w stanie znaleźć każdy słaby punkt uszczelnienia i przebić je. Do ochrony warstwy uszczelniającej stosuje się papy bitumiczne z wkładką z folii miedzianej (są one dość drogie), z wkładką poliestrową miedziowaną lub chemiczne domieszki, zapobiegające wrastaniu korzeni.
Przy użyciu pap z wkładką miedzianą należy położyć dwie warstwy: wyrównującą ciśnienie pary wodnej i hydroizolacyjną z właściwościami antykorzennymi.
Na brzegach warstwę ochronną można wyciągnąć ponad powierzchnię warstwy wegetacyjnej. Robi się to w celu uniknęcia "obejścia" przez korzenie folii ochronnej. Ochronną folią pokrywa się cały dach, nie tylko miejsca, gdzie rosną rośliny - także tarasy czy obrzeża wysypane żwirem.
Uwaga: uszczelnienie i antykorzenna warstwa ochronna nie mogą być zbudowane z różnych materiałów - w takim przypadku należy położyć jeszcze jedną warstwę rozdzielającą.

Warstwa drenażowa i filtracyjna
Warstwa uszczelniająco-antykorzenna to ostatnia część zielonego dachu. Na nią kładzie się drenaż. Jego grubość wynosi od 2 do 20 cm (zależy to od typu uprawy). Ma on dwa zadania: odprowadzenie nadmiaru wody i magazynowanie jej części. Mogą to być skały pochodzenia wulkanicznego, żwirek rzeczny lub elementy tłoczone z tworzywa poliuretanowego czy styropianu ekstrudowanego. Na drenażu znajduje się odporna na butwienie warstwa filtracyjna, zapobiegająca wypłukiwaniu substratu (humusu) do niżej położonych warstw. Nasypany na nią substrat dachowy tworzy warstwę wegetacyjną. Substratem takim jest humus przemieszany z materiałami pochodzenia mineralnego - dachówkami, cegłami itp. Domieszki te zapewniają dobre spulchnienie. Warstwa może mieć grubość od 8 do 150 cm.

Sposoby montażu hydroizolacji
Ułożone pasma uszczelniające mocuje się przez: klejenie, zgrzanie, mocowanie mechaniczne, dociążenie.
Klejenie (na gorąco lub na zimno). Masę klejącą nakłada się punktowo albo na całej długości. Podłoże musi posiadać odpowiednią przyczepność, w przeciwnym wypadku pokrywa się je środkiem gruntującym. Mocowanie mechaniczne. Rodzaj mocowania zależy od podłoża.
Elementy mocujące umieszcza się punktowo linearnie.
Dociążenie. Wagę dociążenia dostosowuje się do zdolności nośnej konstrukcji. Należy uwzględnić ciężar wszystkich warstw i roślin w stanie nasycenia wodą. Rośliny nie mogą zostać przesunięte czy zerwane przez wiatr. Zapobiega się temu poprzez dobranie właściwego dociążenia i mocowaniu do podłoża. Można pozwolić także, aby korzenie roślin mocno się rozwinęły.
W początkowym okresie, zaraz po wysianiu, nasiona mogą zostac wywiane przez wiatr. Pokrywa się je więc substratem wegetacyjnym (humusem) i przykrywa jutowymi matami wegetacyjnymi. Mat tych nie usuwa się, rośliny wrastają w nie korzeniami.
Wbrew pozorom, rośliny rosnące na dachach z powodu swej struktury powierzchniowej i przepuszczalności są mniej podatne na uszkodzenie przez wiatr niż zwykłe dachy płaskie.
Warstwa uszczelniająca musi być w stanie ochronić konstrukcję przed zalaniem także wtedy, gdy roślinność została przesunięta czy nawet całkowicie zerwana.
Uszczelnienia przyklejane uważane są za pewne, natomiast przy luźno ułożonych pasmach konieczne jest dodatkowe zamocowanie na brzegach. Z praktyki wynika, że na dachach, które są szczególnie narażone na silne wiatry, obszary na brzegach i rogach powinny być mocniej dociążone.
Ci(żar 5 cm warstwy żwiru wynosi ok. 100 kg/m2 (średnica ziaren 16/32 mm). Gdy rośliny są przewidziane jako zabezpieczenie mocowania uszczelnienia, ich wagę należy liczyć w stanie suchym.

Przyłącza i wyloty
Regułą jest, że wszystkie przyłącza i wyloty: wywietrzniki, wpusty i kominy powinny być pokryte tym samym materiałem, z którego zrobiona jest warstwa uszczelniająca. Poza tym miejsca te powinny być dobrze chronione przed uszkodzeniami mechanicznymi - szczególnie na brzegach użytkowanych powierzchni. Z powodów technicznych obowiązują minimalne wysokości. Liczy się je nie od poziomu warstwy uszczelniającej, lecz od górnej powierzchni gotowego dachu:
- dach o nachyleniu do 5 stopni - 15 cm,
- dach o nachyleniu powyżej 5 stopni - 10 cm.
Wszystkie przebicia dachu dobrze jest łączyć w jedną całość, tzn. otwory wentylacyjne i odwadniające tworzą jedność - tzw. "guliki".
Takie rozwiązanie możliwe jest niestety tylko w przypadku nowoprojektowanego dachu. Wokół wszystkich elementów, które przechodzą przez dach, biegną wzdłuż ścian i attyk, wymagane jest wysypanie pasa ze żwiru 16/32 mm o szerokości ok. 0,5 m. Ułatwia to odpływ wody i zapobiega zarastaniu przez rośliny oraz stanowi część ochrony przeciwogniowej.

Artykuł pierwotnie ukazał się w miesięczniku DACHY nr 02/2000
www.klubdachy.pl

Aby zamówić bezpłatny egzemplarz poglądowy miesięcznika DACHY - kliknij tutaj

Strona: 1 2 3 4