Izolacja dachu

Co trzeba wiedzieć o foliach cz.2

Folie tak, ale jakie?

Ze względu na parametry związane ze zdolnością do transportu pary wodnej folie generalnie dzielimy na trzy podstawowe grupy: folie ochronne, folie o wysokiej paroprzepuszczalności oraz folie paroizolacyjne. Wszystkie te rodzaje folii mają swoje przeznaczenie oraz inne zalecenia dotyczące układania i dobrania do rodzaju konstrukcji dachu. Pierwsza grupa to materiały najdłużej będące w użyciu, czyli folie tzw. ochronne o niskiej paroprzepuszczalności. Są na ogół produkowane z polietylenu lub PCV, zbrojone siatką polipropylenową i mikroperforowane, np. Braas Eurofol (rys. 1, cz.1).

 
Ich zastosowanie narzuca konieczność zachowania dodatkowej szczeliny wentylacyjnej pomiędzy folią a materiałem termoizolacyjnym (rys. 2). Konieczność ta jest spowodowana możliwością wykroplenia się wilgoci zawartej w powietrzu w warstwach leżących poniżej folii, natomiast opór dyfuzji pary wodnej przez taką folię uniemożliwia samoczynne osuszenie ocieplenia. Dlatego w celu niedopuszczenia do gromadzenia się wilgoci w połaci należy umożliwić przepływ powietrza w tym obszarze, który zabierze wilgoć kondensacyjną i odprowadzi do atmosfery. Jednak przy skomplikowanych kształtach dachów, gdzie mamy dużą ilość koszy, okien połaciowych czy kominów zapewnienie przepływu powietrza pod folią na całej połaci jest niezwykle trudne.

 

W niektórych przypadkach pomoże nam zastosowanie wkładek wentylacyjnych do folii (rys. 3), które tworząc szczelinę pomiędzy kolejnymi pasami folii zwiększają intensywność przepływu powietrza w obydwu kanałach, lecz nie jest to rozwiązanie skuteczne w każdym przypadku. Jeżeli wyobrazimy sobie konstrukcję obszaru kosza, gdzie do ukośnej belki koszowej dochodzą krokwie tworząc zamknięte przestrzenie, to w tej sytuacji udrożnienie wentylacji w dolnym kanale będzie wymagało nawiercania belki koszowej lub stosowania wkładek wentylacyjnych. Te niedogodności niweluje zastosowanie wysoko paroprzepuszczalnej membrany, takiej jak Braas Divoroll Pro, która nie wymaga stosowania szczeliny wentylacyjnej pod  membraną, (rys. 4). Takie rozwiązanie stwarza dobre warunki wentylacji na całym dachu, a poza tym umożliwia wykorzystanie całej wysokości krokwi do ocieplenia, gdyż paroprzepuszczalną membranę układamy bezpośrednio na warstwie ocieplenia. Dzięki niskiemu oporowi dyfuzji pary wodnej, nawet w przypadku wykroplenia się wilgoci pod membraną, przedostanie się ona do przestrzeni nad membraną i zostanie odprowadzona do atmosfery poprzez strumień powietrza płynący pod pokryciem dachowym. Kolejną grupą są folie paroizolacyjne, czyli takie, które stanowią zaporę dla dyfuzji pary wodnej, np. Braas Izo. Są one stosowane po ciepłej stronie ocieplenia, w celu zapobieżenia przedostawaniu się pary wodnej powstającej w trakcie normalnego użytkowania pomieszczeń. Ludzie przebywający w danym pomieszczeniu wydychają duże ilości pary wodnej. Dodatkowo także w takich pomieszczeniach jak kuchnia czy łazienka powstają spore ilości pary wodnej. Gdyby para wodna przedostała się do termoizolacji, to przy niskich temperaturach na zewnątrz budynku doszłoby do wykroplenia się wilgoci wewnątrz ocieplenia, wzrósłby współczynnik przenikania ciepła dla przegrody i zawilgocenie narastałoby powodując konieczność remontu kapitalnego dachu. Stąd tak ważne jest prawidłowe i staranne wykonanie paroizolacji, przy użyciu właściwych materiałów.
 
Dalej

Tak, już w takim szkoleniu uczestniczyłem.

Tak, słyszałem o takich firmach.

Nie, nie mogłem nigdzie znaleźć informacji na ten temat.

Nie, nie było mi to potrzebne.

Głosuj

Aktualnie brak komentarzy