Wentylacja dachu

O wentylacji zrozumiale cz. 3



Paroprzepuszczalność folii
Jak już wiemy, pomimo stosowania paroizolacji pewna ilość wilgoci i tak dostanie się do ocieplenia. Zależy nam, aby ocie­plenie było suche, aby ta wilgoć odparowała. Wilgoć odparo­wuje i wędruje przez przegrodę dachową do góry - drogą wen­tylacji. Uchodzi ku kalenicy kanałem wentylacyjnym pod folią o niskiej paroprzepuszczalności lub przenika przez folię o wy­sokiej paroprzepuszczalności i wędruje pod kalenicę kanałem nad nią. Słychać często dyskusje dotyczące folii o wysokiej pa­roprzepuszczalności, że jedna lepsza od drugiej, że jedna ma 1500, a druga 3000. Klient chce oczywiście tę, co ma 3000 -nie wie czego, ale że ma więcej, to na pewno będzie lepsza. Zdarza się również, że dekarz - o zgrozo! - za bardzo nie wie, w czym rzecz.
Paroprzepuszczalność podawana jest w g/m2/24h - tzn., że fo­lia przepuści przez siebie X gram pary wodnej przez po­wierzchnię 1 metra kwadratowego w czasie 24 godzin. Na pierwszy rzut oka 3000 to więcej (czytaj: lepiej) niż 1500. Ca­ła rzecz polega na tym, że różni producenci w różnych krajach parametr ten określają według różnych norm, czyli przy róż­nych warunkach (np. ciśnienie, temperatura wilgotność). Tak więc może się zdarzyć, że ta sama folia poddana testom przez różnych producentów miałaby różną paroprzepuszczalność -przy czym pomiary byłyby jak najbardziej prawdziwe. Obiektywne podejście do paroprzepuszczalności folii ułatwić może parametr nazywany współczynnikiem oporu dyfuzyjne­go, czy też równoważnikiem grubości warstwy powietrza, oznaczany symbolem Sd i wyrażany w metrach. Jeśli wyniki badań paroprzepuszczalności przekazanych próbek folii byłyby różne (bo wykonane wg różnych norm), to współczynnik Sd byłby jednak taki sam. Obrazuje on, jak gruba warstwa powie­trza jest potrzebna do zastąpienia folii, aby stanowiła taką samą jak folia barierę dla cząsteczki pary wodnej. Folie o wysokiej paroprzepuszczalności mają współczynnik Sd na poziomie 0,02 - 0,10 m, czyli wynosi on kilka cm.
Folie o niskiej paroprzepuszczalności mają współczynnik Sd na poziomie kil­ku metrów.
Dla folii paroizolacyjnych współczyn­nik ten ma wartość kilkudziesięciu me­trów, a dla niektórych produktów sięga nawet 100 metrów.
Produkowane są coraz nowocześniejsze i coraz lepsze folie wstępnego krycia. Po­jawiają się też folie o ciekawych różno­rodnych zastosowaniach. Producenci folii mają pewne zalecenia co do zestawiania ze sobą FWK i paroizolacyjnych. Warto się z tym zapoznać, oraz od czasu do cza­su uaktualnić wiadomości na temat folii.

Warunki ekstremalne
Układ folii w przegrodzie dachowej działa poprawnie w warunkach normal­nych. Jedna jest barierą dla wilgoci, druga przepuszcza przez siebie to, co się jednak do ocieplenia przedostało. Obecność wilgoci ogromnie wzrasta, gdy we wznoszonym budynku wykony­wane są wylewki i tynki. Wilgotność względna jest wówczas bardzo wysoka, do nasycenia powietrza parą wodną bra­kuje już niewiele. Takiej ilości wilgoci nie jest w stanie przepuścić żadna, naj­lepsza nawet folia paroprzepuszczalna, nie zatrzyma jej też najstaranniej ułożona paroizolacja. Woda skrapla się wszędzie: na oknach, chłodniejszych powierzch­niach i również na folii. Czasem ktoś wpada na doskonały według niego po­mysł i... przecina folię wysokoparoprzepuszczalną w kalenicy lub wręcz wycina jej paski. I cała koncepcja kalenicy za­mkniętej zastosowana przez dekarza bie­rze w łeb. Gdy po wykończeniu podda­sza pod kalenicę dostanie się przez uszczelkę śnieg i wewnątrz pokaże się wilgoć, obwiniony za to zostanie Bogu ducha winny dekarz - przecież dach przecieka! Do jeszcze poważniejszych i niemiłych i konsekwencji może dojść, je­śli wylewki i tynki są wykonywane przy ocieplonym dachu, a termoizolacja nie została osłonięta paroizolacja. Nie jest argumentem (przynajmniej dla mnie), że ocieplenie wyschnie. Dach powinno się ocieplać wtedy, gdy wnętrze budynku jest już suche - czyli w miarę możliwo­ści po wszystkich "mokrych" robotach, a w trakcie ich trwania budynek powi­nien być intensywnie wietrzony.

Wentylacja pokrycia zimą
Sprawnie działający kanał wentylujący połać dachu ujednolica zimą temperaturę pokrycia dachowego, utrzymując ją w trakcie mrozów w zakresie temperatur ujemnych. Gdy ta wentylacja szwankuje lub wręcz jej nie ma, pokrycie w rejonie okapu ma temperaturę ujemną, a powy­żej murów, nad poddaszem - dodatnią. Zjawisko to jest potęgowane, gdy dodat­kowo brakuje izolacji termicznej. Tu właśnie następuje wytapianie od spodu zalegającego śniegu i spływanie wody po pokryciu, która zamarza napotykając "zimny" okap. Prowadzi to do groma­dzenia się na okapie dużych ilości lodu i przetopionego śniegu, a to z kolei skut­kować może przeciekami powyżej. Gdy temperatura pokrycia dachowego jest ujednolicona, wówczas śnieg topi się w miarę równomiernie na całej po­wierzchni dachu. Ideę tego zjawiska przedstawiają rys. 6 i 6A. Oczywiście dotyczy to dachów o nachyleniu, które umożliwia utrzymywanie się śniegu na dachu.

Zamiast wniosków
Zdaję sobie sprawę, że wiele poruszo­nych tematów wymaga szerszego omó­wienia i głębszego wyjaśnienia. Mam jednak nadzieję,  że tym materiałem przyczyniłem się do zrozumienia za­gadnienia wentylacji. Zagadnienie nie jest tak skomplikowane.

 
wstecz

 

Tekst, rysunki i zdjęcia:                       Ekspert w dziedzinie dachów
mgr inż. Przemysław Spych
http://www.linarsystem.com.pl  
                  

 


 
Artykuł pierwotnie ukazał się w miesięczniku DACHY nr 5/2002
www.klubdachy.pl
 
Aby zamówić bezpłatny egzemplarz poglądowy miesięcznika DACHY - kliknij tutaj

Zdecydowanie tak - świetnie się sprawdzają, już taki mam/zamierzam kupić

Raczej tak - nasz klimat pozwala stosować tego typu urządzenia

Raczej nie - w Polsce jest za mało słońca

Zdecydowanie nie - całkowita strata pieniędzy

Głosuj

Aktualnie brak komentarzy