O wentylacji zrozumiale cz. 2, wentylacja, izolacja DACHY.org

Strona główna » Artykuły

PREZENTACJE

Wentylacja dachu

O wentylacji zrozumiale cz. 2

Dziura albo dwie
Wróćmy do wspomnianego zawilgoconego nocą poddasza. Co zrobić, aby uniknąć tego zjawiska lub zminimalizować jego działanie. Tu właśnie zaczyna być potrzebna wentylacja. Tę przestrzeń trzeba przewietrzać, doprowadzić do niej z zewnątrz powietrze o mniejszej wilgotności względnej, a to ze środka wypuścić. Mówiąc krótko, należy zrobić gdzieś dziurę, a najlepiej dwie. W ten sposób powietrze zawilgocone zostanie wymienione na suche, a jeśli nie suche, to przynajmniej suchsze, będące w stanie wchłonąć wilgoć z zawilgoconego ocieplenia lub pokrycia dachowego. W pewnych warunkach atmosferycznych mogą jednak pojawić się problemy. Chodzi tu o duże i długotrwałe zamglenia czy intensywne opady - wilgotność względna powietrza atmosferycznego wynosi wtedy 100%, czyli nie wchłonie ono już nawet grama pary. W takiej sytuacji odparowanie czy osuszenie wykropionej na blaszanym pokryciu wilgoci może być utrudnione. No cóż, tutaj tym bardziej potrzebna jest sprawna wentylacja, aby po przeminięciu brzydkiej pogody szybko wysuszyć to, co jest do wysuszenia.

Przegroda dachowa
Dom i interesująca nas przegroda dachowa z izolacją termiczną oddziela stabilne termicznie wnętrze domu od zmiennych warunków zewnętrznych. Chroni nas przed deszczem, śniegiem, wiatru itd., ale również przed wahaniami temperatury. W środku ciepło i wilgotno, a na zewnątrz mróz i sucho. Temperatura w przegrodzie dachowej spada w miarę zbliżania się do strony zewnętrznej.

A co z wilgocią w powietrzu znajdującym się w tejże przegrodzie? Oddalając się od wnętrza stopniowo ochładza się ono, tracąc zdolność magazynowania wilgoci. A jeśli ją zawiera, to na odcinku od krawędzi wewnętrznej do zewnętrznej stanie się powietrzem nasyconym i zacznie pozbywać się wilgoci. Tu punkt rosy wystąpić może gdzieś w ociepleniu. Dobierając podczas projektowania grubość izolacji i inne parametrów przegrody należy dążyć do tego, aby punkt rosy wystąpił jak najwyżej. Utrzymujące się w przegrodzie dachowej zawilgocenie prowadzi do jej uszkodzeń. Często ujawnia się to po kilku latach, gdy nie da się już usunąć usterki, lecz trzeba przeprowadzić poważny remont. Tu znów dochodzimy do wniosku, że wentylacja to "rzecz święta".

Wentylacja pod FWK
Przyjrzyjmy się dachowi od strony wewnętrznej, czyli od strony domu. Za granicę przyjmijmy FWK (folię wstępnego krycia) lub deski z papą. Wiemy już, skąd wilgoć w dachu się bierze. Teraz zastanówmy się, jak się przed nią bronić. Podstawową sprawą jest oczywiście wentylacja grawitacyjna pomieszczeń, przeprowadzana kanałami kominowymi. Do niej należy wymiana powietrza "zużytego" na "świeże" i zawilgoconego na suche. Nie jest to jednak wystarczające zabezpieczenie przegrody dachowej. Stąd konieczność stosowania folii paroizolacyjnych po wewnętrznej stronie przegrody dachowej. Jej zadaniem jest zablokowanie przenikania zawilgoconego (w mniejszym lub większym stopniu) powietrza do ocieplenia - jeśli ocieplona jest przestrzeń miedzykrokwiowa. Im skuteczniejszą barierą jest folia paroizolacyjna, tym lepiej . Folia może być wprawdzie szczelna, lecz pozostaje jeszcze problem nieszczelnych zakładów. Spotkałem się z opinią renomowanego producenta, iż skuteczność paroizolacji spada nawet o połowę, jeśli zakłady nie są sklejone. Zakłady folii paroizolacyjnej należy więc dokładnie zaklejać. Szczelnie trzeba również zakleić wszelkie przejścia przez folię - połączenia z kominami, drewniane słupy, czy połączenia ze ścianami. To są potencjalne miejsca przedostawania się wilgotnego powietrza nad paroizolację.

Paroizolacja nigdy nie jest idealnie szczelna
Folię trzeba jednak jakoś przymocować do konstrukcji dachowej. Gwoździki, różnego rodzaju zszywki, itp. to przecież dziurki w folii. Mało tego, zakładając boazerię czy płyty gipsowo-karton-owe też nie uniknie się "dziurawienia" paroizolacji. Kolejny ważny wniosek jaki się nasuwa, to ten, że paroizolacja nigdy nie będzie skuteczna w 100%. Następna warstwa w dachu to ocieplenie, na które stosuje się zazwyczaj miękkie wełny szklane lub sztywniejsze mineralne oraz styropian. Wełny mają tę cechę, że są przepuszczalne dla powietrza, czyli oddychają. A skoro przenika przez nie powietrze, to również wilgoć w nim zawarta. Styropian tej cechy nie posiada. Ocieplenie dachu to zagadnienie rozległe i nie będziemy się zagłębiać w rozważania nad wieloma możliwymi kombinacjami. Następna warstwa to szczelina wentylacyjna (lub jej brak). Konieczność stosowania szczeliny wynika z rodzaju zastosowanej folii wstępnego krycia. Jeśli na dachu leży folia o niskiej paroprzepuszczalności (a tym bardziej deski z papą), to szczelina wentylacyjna jest konieczna. Jeśli ta szczelina ma spełniać swoją funkcję, to musi być wyposażona w otwór na dole przy murłacie i otwór na górze w kalenicy. Parametry techniczne przegrody (m. in. wielkość szczeliny) wylicza się przeprowadzając bilanse energetyczne. Można to jednak pominąć, gdyż wielkość tych otworów i parametry szczeliny są określone przez odpowiednie normy DIN, na które powołują się producenci folii.
Wynoszą one:
- powierzchnia otworu przy murłacie:
co najmniej 2 promile powierzchni dachu nad nią, ale nie mniej niż 200 cm2 na 1 metr długości tejże szczeliny,
- powierzchnia otworu w kalenicy:
co najmniej 0,5 promila powierzchni dachu pod nią po jednej stronie kalenicy,
- szczelina między folią a ociepleniem: nie niższa niż 2 cm.

Strona: 1 2