Aby określić miejsca (punkty) nieszczelności, należy wykonać badania na całej powierzchni dachów, zarówno w miejscach uszkodzonych, jak i prawidłowo wykonanych pokryć dachowych.

Francuska firma CET stosuje do 1980r. kontrole szczelności pokryć dachowych i tarasów, stosując do tego celu sondy neutronowe firmy Seamon and Campbell-rys1.

2. METODA TERMOGRAFICZNA

Metodyka badań

Od wielu lat do określania zawartości wilgoci w pokryciach papowych (rolowych) dachów płaskich stosuje się - z dużym powodzeniem –detekcję promieniowania podczerwonego za pomocą kamer (urządzeń termograficznych)..W wyniku tych badań uzyskuje się termogramy- graficzną rejestracje rozkładu temperatur na powierzchni pokryć dachowych.

Termografię pokryć dachowych należy wykonywać w nocy, przy czystych i suchych powierzchniach dachów, gdy prędkość wiatru nie przekracza 0,7 m/s.Badania termograficzne można wykonywać dwiema metodami.

Pierwsza metoda polega na wykorzystaniu zjawiska nagrzewania się pokrycia dachowego w czasie słonecznego dnia, a następnie wykonania w nocy obrazowania termalnego. W czasie nagrzewania się w ciągu dnia miejsca suchego pokrycia są cieplejsze od obszarów zawilgoconego pokrycia. Po zachodzie słońca dach zaczyna szybko stygnąć w miejscach suchego pokrycia, podczas gdy stygnięcie obszarów zawilgoconych następuje znacznie wolniej. Różnice w ostyganiu pokrycia powodują różnice temperatury powierzchni pokrycia, które są dobrze widoczne na termogramach.

Druga metoda jest stosowana przy braku nasłonecznienia i jest ona oparta na utracie ciepła z ogrzewanego budynku. Wilgotne obszary pokrycia dachu mają mniejszy opór cieplny niż obszary suche. Różnica temperatury między wnętrzem i otoczeniem budynku powinna wynosić minimum 10 oC. Powoduje ona przepływ ciepła o większym strumieniu w obszarach zawilgoconych i mniejszym - w obszarach suchego pokrycia dachowego.