Największy kłopot w wykonaniu izolacji dachu płaskiego sprawiają obróbki detali (attyki, ściany, kominy, wywietrzniki itp.). Są to też miejsca, w których najczęściej dochodzi do przecieków i w których najczęściej popełniane są błędy wykonawcze. Zgodnie z powiedzeniem, że „diabeł tkwi w szczegółach” prawidłowe wykonanie obróbek detali w sposób decydujący rzutuje na całość prac hydroizolacyjnych.

Obróbka attyki (ogniomuru).

Pierwszym krokiem w wykonywaniu obróbki attyki (podobnie jak w przypadku innych detali dachowych) jest przygotowanie podłoża. Powierzchnia, do której będziemy wgrzewać papę musi być wolna od piasku, tłustych plam i innych zanieczyszczeń. Maksymalna wilgotność podłoża betonowego zapewniająca odpowiednią przyczepność wgrzanej papy nie może przekroczyć 6%. Jest to szczególnie ważne w przypadku wykonywania izolacji pionowych budynku. Tak przygotowane podłoże betonowe należy zagruntować preparatem gruntującym i pozostawić do przeschnięcia. Montaż papy do podłoża może nastąpić dopiero po całkowitym przeschnięciu zagruntowanej powierzchni. Zgruntowanie powierzchni stanowi także tymczasową ochronę powierzchni przed wnikaniem do niej wody opadowej. Do górnej połaci attyki (czapki), montujemy płytę OSB, która ułatwi nam mocowanie obróbki blacharskiej attyki. W przypadku, kiedy ściany zewnętrzne są dodatkowo docieplane, płytę OSB należy wypuścić poza obrys attyki na odcinek równy grubości przewidywanej warstwy docieplenia + 1 cm. Dzięki temu obróbka blacharska zostanie sztywno zamocowana do attyki (usztywnienie dzięki płycie OSB), co skutecznie zapobiega jej „trzepotaniu” podczas silnego wiatru. Następnie na połaci dachowej zgrzewana jest papa podkładowa (bez jej wywijania na płaszczyzny pionowe). W przypadku, gdy połać dachowa jest ocieplana, najpierw do podłoża zgrzewamy papę, z wywinięciem na pionową powierzchnię attyki na wysokość równą grubości docieplenia + wysokości trójkątnego klina styropianowego oraz mocujemy płyty izolacyjne (przy pomocy np. kleju trwaleplastycznego). W narożu ściany attyki montujemy trójkątny klin styropianowy oklejony papą podkładową. Kolejnym krokiem jest zgrzanie pasa papy podkładowej na połaci dachowej i ścianie. Zgrzewamy papę nawierzchniową na połaci dachu (bez jej wywijania na płaszczyzny pionowe). Następnie zgrzewamy pasy papy nawierzchniowej na połaci dachowej i attyce. UWAGA nie należy stosować do wykonywania obróbek detali dachowych pap na osnowie z welonu szklanego z uwagi na niską wytrzymałość tego materiału. Końcową czynnością jest montaż listwy dociskowej obróbki blacharskiej attyki.

Opisany tutaj sposób wykonania obróbki blacharskiej attyki odnosi się do przypadku, kiedy wysokość attyki jest niższa od 80 cm licząc od poziomu pokrycia dachowego. W przypadku wyższej attyki (np. 1,5m), konieczne jest zastosowanie pośredniego mocowania papy do pionowej powierzchni attyki (odcinki pomiędzy mocowaniami nie powinny być większe od 80 cm).

Najczęściej popełnianymi błędami podczas wykonywania obróbki attyki są:
- wyjeżdżanie papą którą kryjemy połać dachu bezpośrednio na pionowe elementy attyki (attyka pracuje inaczej niż połać dachowa, stąd konieczność zastosowania oddzielnych pasów papy do wykonywania izolacji);
- nie stosowanie trójkątnych klinów – zmniejszają one kąt zagięcia papy z 90° do 45° co ma wpływ na poprawę żywotności obróbki;
- nie izolowanie górnej (poziomej) części attyki – wykonawcy „dojeżdżają” papą do obróbki blacharskiej i tam się ona kończy (jest to często spotykane podczas wykonywania remontów pokryć dachowych bez konieczności wymiany obróbek blacharskich.

mgr inż. Marcin Bernaś, Swisspor Polska