Historia blachy cynkowej wywodzi się z Indii, gdzie około roku 1200 naszej ery wytwarzano metaliczny cynk z głównym przeznaczeniem do produkcji monet. W początkowym okresie XIX wieku ten niebiesko biały metal już znalazł zastosowanie w blacharskich pracach ornamentowych.

Obecna blacha cynkowo-tytanowa jest stopem cynku (Zn) o stopniu czystości 99,995% z domieszką miedzi (Cu), tytanu (Ti) i aluminium (Al) stanowiących razem 0,005% . Obok blachy miedzianej blacha cynkowo-tytanowa posiada unikalne właściwości fizyko-mechaniczne, gdzie jedna z nich jest patynowanie. To bowiem dzięki patynowaniu trwałość tego materiału, w zależności od warunków atmosferycznych, wynosi 80-120 lat bez konieczności konserwacji. Uwaga: nie można tej blachy mylić z blacha ocynkowaną!

Blacha cynkowa może być zaginana, gięta rolkowo, zwijana, rozklepywana, wyciągana, wciągana, wklepywana, głęboko tłoczona i wyoblona. To wszystko bez obaw o odpryski czy mikrouszkodzenia. Warunkiem prawidłowego wykonania robót blacharskich (np. przy wykonywaniu podwójnych rąbków stojących) jest posiadanie odpowiednich narzędzi i maszyn.

Trwałość i jakość rozwiązań

Dachy na rąbek stojący, dachy na listwę czy wykonywane w technologii łuski są najstarszymi technologiami stosowanymi w budownictwie. Trwałość tych rozwiązań w połączeniu z trwałością materiału znalazła swoje zastosowanie na dachach zabytków, obiektów sakralnych i rezydencji.

Dachy blaszane mogą być wykonane jako konstrukcje wentylowane lub niewentylowane, lecz zawsze układane na pełnym deskowaniu lub płycie OSB. Rąbek stojący może być wykonany od pochylenia dachu 3° (ok. 5%), przy czym typowe pochylenie dachu wynosi od 7° do 25° Wykonywanie i zamykanie profilu rąbka następuje w sposób maszynowy lub ręczny.

Jako standard światowy przyjęte zostało układanie wstępnie wyprofilowanych pasów podwójnego rąbka stojącego o wysokości rąbka ok. 25 mm. Bardzo łatwo dają się też kryć w tej technologii kształty stożkowate jak również powierzchnie wklęsło - i wypukło - zaokrąglone.

Jako stosowany na świecie wymiar standardowy, obowiązuje, dla dachów w technice podwójnego rąbka stojącego, szerokość pasa ok. 530 lub 600 mm (szerokość taśmy 600 lub 670 mm), grubość blachy 0,7 mm. Praktyczne doświadczenia budowlane pokazują jednak, że w wyjątkowych przypadkach konieczne jest, aby zmniejszyć szerokość pasa a zwiększyć grubość blachy. W ten sposób można przeciwdziałać wyginaniu blachy przez silny wiatr.

Ogólnie przyjęta maksymalna długość pasów wynosi 10,00 m. W szczególnym przypadku mogą być układane również pasy do 16,00 m długości. Mocowanie i detale przyłączeniowe pasów muszą być, w tym przypadku, dopasowane do rozszerzalności blachy.

Jeśli nie wystarczy maks. możliwa długość pasów, poszczególne długości mogą być łączone łączeniami poprzecznymi.