PREZENTACJE

Zastosowania dachów płaskich

Dachy płaskie obecne zyskują nowe znaczenie. Otrzymaną w ten sposób powierzchnię wykorzystuje się na wiele sposobów. Wśród nich najpopularniejsze to wykonanie zielonego dachu, dachu jezdnego lub dachu widokowego. Pojawiają się także opcje mieszane.

Dachy zielone - czyli natura puka do drzwi

Dachy zielone czyli ogrody na dachach stanowią odmianę dachu płaskiego. W ich budowie wyróżniamy następujące warstwy:

• hydroizolację – odpowiednik pokrycia w standardowym dachu płaskim,
• termoizolację,
• warstwy drenujące,
• warstwy wegetacyjne.

Elementy dachu zielonego należy wykonać dokładnie i przy zastosowaniu najprostszych, dostępnych rozwiązań. Nie bez znaczenia jest też jakość materiałów użytych do wykonania dachu zielonego. Wszystkie niedociągnięcia mogą stać się przyczyną poważnego uszkodzenia, a co za tym idzie kosztownego remontu. System dachu zielonego można wykonać samemu z zastosowaniem ogólnodostępnych materiałów lub zdecydować się na kompletny system dachu zielonego np. system TAGRA-MATRIX.

Warstwy dachu zielonego

Najważniejszym elementem dachu zielonego jest użyty system hydroizolacyjny. Ze względu na wzmożone oddziaływanie środowiska nie wystarczy tylko jego wodoodporność. Musi być odporny również na związki chemiczne i mikroorganizmy ściśle związane z uprawą roślin. Są to kwasy humusowe, środki ochrony roślin i nawozy oraz mogące pojawić się pleśnie i grzyby. Warstwa hydroizolacyjna musi posiadać także wysoką odporność mechaniczną, aby wyeliminować ryzyko uszkodzeń wynikających ze ściskania oraz przerastania warstwy przez korzenie posadzonych roślin.

Tradycyjnie warstwę hydroizolacyjną wykonuje się z pap termozgrzewalnych. Jest to rozwiązanie pracochłonne ponieważ wymaga zastosowania dwóch lub trzech warstw papy w postaci wąskich pasów.

Podobnie jak w tradycyjnym dachu płaskim konieczne jest wykonanie warstwy termoizolacyjnej. Materiały, które chcemy zastosować na zewnątrz powinny spełniać wymagania w zakresie odporności na deptanie, wpływu temperatury oraz nie mogą zmieniać w czasie swojej formy i wymiarów. W tym wypadku najczęściej stosuje się twarde styropiany, twarde wełny mineralne lub styropiany ekstradowane. Przy doborze parametrów materiału izolacyjnego należy wziąć pod uwagę fakt, że zalanie go wodą obniża współczynnik „k”. Jest to szczególnie ważne, gdy izolacja termiczna znajduje się nad hydroizolacją.

Warstwą, która ułatwia odprowadzanie wody do systemu odpływowego lub jej gromadzenie na potrzeby nawadniania roślin jest warstwa drenażowa. Obecnie istnieje możliwość zastosowania szeregu różnych rozwiązań drenażowych. Ich dobór powinien uwzględniać nośność konstrukcji oraz planowany typ zieleni. Najczęściej stosowane rozwiązania to nasyp ze żwiru rzecznego o granulacji 8/32 mm lub warstwy keramzytu. Granice warstw drenażowej i hydroizolacyjnej lub termoizolacyjnej (w zależności od przyjętego rozwiązania) powinno się zabezpieczyć przed wzajemnych wpływem. Do tego celu zaleca się stosowanie geowłókniny polipropylenowej o odpowiedniej gramaturze.

Dla roślin najważniejsza jest strefa, w której są sadzone czyli warstwa wegetacyjna. W zależności od planowanej roślinności jej grubość wynosi od 10 cm (uprawy ekstensywne) do nawet 250 cm (wysokie drzewa). Warstwę tę stanowi humus z materiałami mineralnymi. Aby zapewnić optymalne warunki rozwoju roślin „gleba” musi spełnić następujące wymagania:

• odpowiednie uziarnienie struktury i dobór minerałów, które zapewniają dobre odprowadzanie nadmiaru wody w okresach o wzmożonej wilgotności oraz jej zatrzymywanie w okresach suszy,
• odpowiednią ilość składników odżywczych, szczególnie w postaci organicznych części włóknistych, które zapewniają warunki rozwoju dla roślin oraz zapobiegają wzmożonej erozji gleby pod wpływem wiatru.
• wymagania wobec podłoża, szczególnie w zakresie granulacji można złagodzić stosując dodatkową warstwę filtrującą w postaci geowłókniny o gramaturze min. 200g/m2.

Parking na dachu

Dachy jezdne lub tarasowe to dachy przeznaczone dla ruchu pojazdów mechanicznych i/lub pieszych. W rozwiązaniu praktycznym najczęściej stosowane jako parkingi. Budowa dachu parkingowego jest bardzo podobna do technologii dachu zielonego. Posiada on także układ warstw, wśród których wyróżniamy:

• warstwę hydroizolacyjną,
• warstwę termoizolacyjną,
• warstwę drenażową
• płytę jezdną lub chodnikową.

Wykonanie warstw hydroizolacyjnej i termoizolacyjnej jest analogiczne jak w dachu zielonym. Różnica polega na właściwościach materiałów, które należy zastosować. W przypadku dachów jezdnych muszą się one charakteryzować wysoką odpornością mechaniczną, ale nie wymagają tak wysokiej odporności biochemicznej.

Nieco inaczej niż w przypadku dachów zielonych należy wykonać warstwy drenażową, która jednocześnie może stanowić ostatnią warstwę, po której poruszają się ludzie i/lub jeżdżą samochody albo stanowić podkład pod betonową płytę jezdną. Elementy warstwy drenażowej, na które należy zwrócić uwagę w pierwszej kolejności to jej grubość oraz granulacja ziaren, która powinna zawierać się w granicach 4/8 mm. Właściwy dobór parametrów warstwy drenującej pozwala na jej użytkowanie bez tworzenia kolein i zapadania się ludzi i samochodów, a tym samym odkrywania warstw znajdujących się głębiej, a także wywiewania warstwy drenującej przez wiatr.

Dla zapewnienia większego komfortu użytkowania powierzchni jezdnej lub tarasowej warstwę drenującą zwykle pokrywa się jeszcze jedną warstwą. W przypadku, gdy taras ma służyć tylko do ruchu pieszego istnieje możliwość pokrycia całego dachu lub wyznaczenia ścieżek i obszarów pokrytych płytami chodnikowymi. W przypadku ruchu samochodowego stosuje się najczęściej laną płytę żelbetową o grubości i wytrzymałości dostosowanej do dopuszczalnej masy całkowitej poruszających się pojazdów. Aby podczas wylewania betonu nie nastąpiła deformacja warstwy drenującej stosuje się dodatkowy podkład tzw. warstwę rozdzielającą między drenażem i płytą. Stanowi ją zazwyczaj papier impregnowany.

Autor: Franciszek Wnęk, ekspert serwisu DACHY.ORG

---

---