PREZENTACJE

Łupkowe pokrycia dachowe - różnorodność wywodząca się z tradycji

W dobie zafascynowania tym, co naturalne i przyjazne dla środowiska, dachy kryte łupkiem przechodzą swój renesans. Ten niebieskoszary materiał naturalny o jedwabistym połysku jest dostępny na pokrycia różnych rodzajów. Poniżej przedstawiamy przegląd rodzajów łupkowych pokryć dachowych.

Dachy kryte łupkiem mają długą tradycję w Europie Środkowej i Zachodniej i to właśnie tam, można spotkać najwięcej budowli, zwłaszcza tych użyteczności publicznej, pokrytych tym szaroniebieskim materiałem. Kościoły, zamki, pałace, wille i reprezentacyjne rezydencje rodzinne były tradycyjnie kryte łupkiem. Już w Średniowieczu, w czasach Hanzy, łupek jako materiał do krycia dachów był ważnym towarem handlowym w pasie nadbałtyckim. Świadectwami tej długiej tradycji są imponujące dachy w Lubece, Gdańsku, Królewcu, Tallinie, Rydze i w Sankt Petersburgu.

Rozwój transportu sprawił, że ten estetyczny i trwały materiał dachowy może być oferowany na rynkach całego świata po przystępnych cenach. Ogromne powodzenie tego kamienia naturalnego można bardzo dobrze zilustrować na przykładzie wolumenu sprzedaży firmy Rathscheck Schiefer, głównego producenta materiałów łupkowych w Niemczech, która zwiększyła zbyt łupka w ostatnich dwudziestu latach siedmiokrotnie. Są co najmniej dwie przyczyny tak ogromnego sukcesu - pierwsza  to odchodzenie architektów i inwestorów od stosowania imitatów i produktów przemysłowych, np. bazujących na azbeście, druga to znaczne ulepszenie technik wydobycia łupka, co doprowadziło do decydującego zmniejszenia ceny materiału. Nowe rodzaje pokryć dachowych  oferowane w przystępnych cenach pomagają umocnić tendencje do stosowania łupka na pokrycia dachowe.

Poprzez utworzenie struktury dystrybucyjnej w Polsce wysokojakościowy łupek, kompetentne doradztwo i sprawna obsługa klienta są dostępne obecnie także w Polsce. Oferta jest bardzo bogata. Równolegle prowadzone są szkolenia dekarzy, aby wizjom architektów nadać realne kształty realizowane przez rzemiosło.

Łupek mozelski oraz łupek z wybranych złóż w innych krajach (InterSIN) stanowi obecnie podstawę dla realizacji co najmniej 10 rodzajów pokryć łupkowych, oferujących możliwość uzyskania 250 wzorów pokryć łupkowych dachu i elewacji. Obsługa rynku pokryć łupkowych obejmuje obecnie także opracowanie i dystrybucję innowacyjnych narzędzi dla rzemiosła dekarskiego. Oprogramowanie komputerowe ułatwia planowanie wykonania łupkowych pokryć dachu (oprogramowanie to jest dostępne obecnie wyłącznie w niemieckiej wersji językowej). Specjalne systemy cieplnej izolacji nakrokwiowej dla dachów krytych łupkiem umożliwiają uzyskanie najlepszych współczynników izolacji cieplnej także w przypadku dachu łupkowego. Element SolarSklent, moduł słoneczny wytwarzający prąd, umożliwia estetyczną integrację nowoczesnej techniki w obrębie dachu krytego łupkiem.

Rodzaje pokryć  

Łupek jest stosowany na pokrycia dachowe już od ponad 2000 lat. Doświadczenia w stosowaniu tego kamienia naturalnego liczą zatem już setki lat. Istnieją dowody świadczące o tym, że już starożytni Rzymianie szeroko stosowali łupek jako materiał pokryciowy.

Dzikie krycie	Łuska
Prostokątne podwójne	Staroniemieckie
Uniwersalne

Pokrycie staroniemieckie

Pokrycie staroniemieckie jest zaliczane do najtrudniejszych pokryć dachowych w praktyce rzemiosła dekarskiego. Charakteryzuje je kunsztownie powiązanie brzegów początkowych i końcowych, rzędów okapowych i kalenicowych oraz wiele rozwiązań koszy dachowych wymagających od rzemieślnika wyjątkowych umiejętności.

Do estetycznie dominujących cech pokrycia staroniemieckiego zaliczane jest stopniowe zmniejszanie wielkości kamieni w rzędach pokrycia dachowego. Oznacza to wykorzystanie coraz mniejszych  kamieni połaciowych od okapu po kalenicę. Obserwator odbiera to - często nieświadomie - jako polepszenie estetyki dachu. Plastyczność i niepowtarzalność pokrycia staroniemieckiego jest także wynikiem zastosowania kamieni o różnej szerokości. Kamienie połaciowe o różnych wymiarach zostają zintegrowane w powierzchni dachowej przez zastosowanie przejścia obejmującego dwa kamienie mniejsze i jeden większy.

---

---