Dach płaski znowu na topie, dach płaski, płaski, folia, paroizolacja, papa, termozgrzewalna, termiczna, izolacja, wilgoć DACHY.org

Strona główna » Artykuły

PREZENTACJE

Dachy płaskie

Dach płaski znowu na topie

Dla wielu osób pierwsze skojarzenie z dachem płaskim to bloki z wielkiej płyty budowane w latach 60, 70 i 80 ubiegłego wieku oraz osiedla pełne jednakowych sześciennych brył. Skojarzenie to zwykle jest negatywne.

Ówczesna technologia powodowała, że dachy płaskie często przeciekały, w lecie nie chroniły przed upałem, a w zimie przed zimnem. Winę za to ponosiły materiały izolacyjne o kiepskich parametrach oraz brak dokładności przy wykonywaniu kolejnych elementów poszycia.

Typowy dach płaski zbudowany był z płyty betonowej pokrytej warstwą hydroizolacyjną z papy łączonej na gorąco lepikiem. Warstwa ta chroniła tylko przed wilgocią. W żadnym wypadku nie stanowiła izolacji termicznej.

Dachy płaskie - renesans

Dzisiaj dachy płaskie przeżywają renesans głównie ze względu na ich szerokie możliwości aranżacji i dodatkową przestrzeń do wykorzystania. W parze z wykorzystaniem powierzchni dachów idzie technologia ich wykonywania oraz nowoczesne materiały izolacyjne, które przy starannym wykonaniu zapewniają bardzo dobrą ochronę przed przeciekaniem oraz zyskami ciepła w lecie i stratą ciepła w zimie.

Technologia dachów płaskich

Każdy dach płaski musi składać się z następujących warstw:

warstwa lub konstrukcja spadkowa,
paroizolacja,
izolacja termiczna,
pokrycie.

Mimo, że mówimy o dachach płaskich nie jest to powierzchnia idealnie pozioma. Spadek takiego dachu powinien wynosić od 2° do 15°. Element dachu na którym uformowany jest spadek nazywamy warstwą spadkową lub konstrukcją spadkową. Wykonuje się ją z betonu - gładź (szlichta) betonowa, betonu lekkiego (styrobet, keramzytobeton), kruszywa (keramzyt) oraz drewna (płyty, sklejki lub deski ułożone na legarach oraz ułożone pod kątem płyty stropowe).

Ważnym elementem zabezpieczającym stropodach przed zawilgoceniem jest paraizolacja czyli izolacja przeciwwilgociowa. Chroni ona warstwy dachu przed parą wodną występującą we wnętrzu domu. Najczęściej stosuje się w tym celu folie paraizolacyjne o grubości 0,15-0,20 mm. W sprzedaży dostępne są różne rodzaje folii paraizolacyjnych: niezbrojone, zbrojone, z warstwą aluminium i z włókniną. Najlepsze parametry posiadają folie z warstwą aluminium, które odbija promieniowanie cieplne, a co za tym idzie pozwala ograniczyć straty ciepła w budynkach.
Wszystkie budynki mieszkalne, zgodnie z normą PN-91/B-02020 wymagają takiej izolacji cieplnej stropodachów, aby uzyskać współczynnik U< 0,30 W/m2 x K. Warunek ten nie można spełnić dla gołej płyty żelbetowej. Dlatego stosuje się dodatkową izolację tzw. izolację termiczną. Grubość warstwy izolacyjnej powinna wynosić 20-25 cm. Najczęściej jako ocieplenie stosuje się powszechnie dostępne materiały: styropian, wełnę mineralną lub polistyren ekstradowany. Obecnie w sprzedaży pojawiły się także kompletne systemy izolacyjno-uszczelniające (połączenie warstw paroizolacyjnej i termicznej).

Stropodach wymaga bardzo dobrego zabezpieczenia przed warunkami zewnętrznymi. Aby zapewnić odpowiednią ochronę przed wpływem środowiska: ostre słońce, deszcz, śnieg czy grad konieczne jest zastosowanie dodatkowej warstwy wierzchniej, tak zwanego pokrycia. Obecnie najczęściej stosowanym materiałem wierzchnim są papy termozgrzewalne. Najlepsze parametry wytrzymałości posiadają papy modyfikowane SBS. Ze względu na niskie parametry techniczne oraz konieczność częstej konserwacji i napraw odchodzi się od pap bitumicznych łączonych lepikiem na gorąco.

Dachy płaskie powracają do łask ponieważ pozwalają uzyskać dodatkowe miejsce, które wcześniej nie było wykorzystywane. W związku ze wzrostem cen gruntów i coraz ciaśniejszą zabudową tendencja ta będzie się umacniać. Warto poznać zarówno wady i zalety tego rozwiązania, aby świadomie podjąć decyzję, w którym kierunku chcemy iść.

Autor: Franciszek Wnęk, ekspert serwisu DACHY.ORG